| |
 |
nu weer
Eten en drinken/Wijn
|
15 Juni 2010 | 21:20:44
|
ik weiger naar de bruiloft van mijn gewezen vriendin te gaan.
ze is eigenlijk nooit mn vriendin geweest.
ik was een aanspreekpaal voor haar en ben dat altijd gebleven.
alleen maakte ik mij de illusie dat zij enige waarde aan mij hechtte, dacht dat ik werkelijk iemand was en niet een product van haar wensen.
ze windt iedereen en alles om haar vingertje en een paar maanden was ik ook zo dom (als degenen in haar palmpje).
but I've been enlightened! Ik weet nu beter, niemand zal mij nu schikken naar zichzelf!
ik doe nu Doesjka Meising (?)
ze wil een man zijn en vandaaruit schrijft ze haar boeken, ze is al de mannelijke hoofdpersonen in haar boeken, alles wat ze schrijft is wat ze zelf deed of graag wou, dat is mijn analyse.
Haar citaten zijn steengoed en schrijven kan ze ook, naar mijn smaak dus..
'de tweede man' is in het begin teleurstellend geweest, maar valt nu wel mee.
'over de liefde' was leuk en '100% chemie' ook., de laatste is voor mij tot nu toe haar beste..
ik heb ook een poosje Marion Bloem gedaan, ook leuk, maar genoeg geweest.
Ik denk niet dat ik doorga met Mulisch, want die is gestoord en alles van hem (wat ik heb) is oud. Maar ik heb ook veel aan hem (gehad).
ik heb wijn uit zuid africa verorberd
|
|
|
|
|
nog een keer
Hetweer
|
11 Maart 2010 | 20:23:58
|
Na oktober 2009 is mijn leven af en toe verrijkt met een boek, een ervaring, maar is nagenoeg hetzelfde gebleven.
Is uiteraard drukker geworden, maar de gevoelens zijn frustaties gebleven en de verwarringen ellendigheden.
Wanneer het op God aankomt wil ik (nu) de andere kant opkijken, ik begrijp Hem even niet, niet dat het moet, maar het is voor mij verwarrend, ik kan het gewoon even niet. Hij blijft dus goed en hetzelfde, maar omdat ikzelf en iedereen anders verander(t), is het knap lastig.
Ik blijf Hem volgen al de dagen van mijn leben, maar soms houd ik liever mijn ogen dicht. Soms is dat ook het beste, dus gebeurt dat met een goed gevoel, maar nu niet.
|
|
|
|
koffie
Verhaal/Waar-gebeurd
|
01 Oktober 2009 | 18:10:41
|
ik zit soms overhoop met mijn creativiteit, ik weet absoluut niet wat ermee
te doen.
ik weet dan zeker dat ik wat wil, wat kan, de inspiratie stroomt met mijn bloed
door mijn aderen en raast door mijn lichaam, maar het heeft geen vorm,
zijn geest heeft geen stem.
als hij dat wel heefT, schreewt hij het uit, maar ik hoor het niet.
hmm jah, dit gebeurt meestal na een kop koffie, wanneer ik ben
vergeten dat ik cafeine in m'n bloed heb.. |
|
|
|
verliefd of niet
Persoonlijk
|
14 September 2009 | 21:16:55
|
ben ik verliefd of niet?
is dit serieus of is het maar een les?
ik heb geen idee, maar ik heb heb al heel lang naar jou uitgekeken,
of niet?
ben jij mijn vriend of niet?
|
|
|
|
update reactie
|
10 September 2009 | 19:56:49
|
ik heb nog steeds geen reactie op m'n textjes, hmm, das effe wachten..
maar intussen heb ik wel interesante uitwisselingen gehad, for sure.. |
|
|
|
rijmpje
Raadsel
|
10 September 2009 | 19:48:39
|
ik ruik de diepte
mijn hart zinkt
ik proef het water
mijn leven zingt
meer en meer
dieper en dieper
dieper dieper
hoger en hoger
waar blijft de zin
van mijn vliegvermogen
ik houd de rand vast, maak ik mijn ogen open
is de bodem verschoven, de ruimte verlicht
de omgeving verzopen
ik zoek het licht, maar de duisternis houdt vast..
roep ik, de stroom neemt het over..
wat heb ik gezegd, wat is hier besproken?
|
|
|
|
danzen
|
09 September 2009 | 18:41:29
|
ik ben het afgelopen weekend op kamp geweest,
het was gezegend.
ik heb na lange tijd weer "spontaan" gedanst en het was heerlijk..
al die tijd was ik bang, zo bang..ik vreesde voor wat ik zou moeten doen, welke stappen ik zou moeten maken en ik weet niet wat nog meer..maar die dag heb ik gedanst.., als ontzet.., echt wel..daarvoor, in de periode dat ik het niet durfde, ervaarde ik zo een drang om te dansen, alsof God zelf mij riep, uitnodigde, om met Hem te dansen..deze droom is nog steeds in m'n hoofd, dat god met mij wil dansen en dat ik met Hem nag dansen..
ik verlang zo ernaar Hem aan te raken, dat kan niet in het natuurlijke, maar pfft, ik kijk ernaar uit..
Hij zit echt in mijn gedachten, ook in mijn hart..en dat is lekker..
in het Johannes evangelie spreekt Jezus over bron van levend water, zo voelt het vaak, iets borrelen in je binnenste, je buik, heviger dan verliefdheid..echt heerlijk...
|
|
|
|
het voorbij
|
02 September 2009 | 18:32:01
|
ik heb een reactie, joeppi!!!
dankje Robin, nogmaals..
ben een tijdje hier niet langs geweest..
was ontmoedigd en niet zooho in de mood voor stories
ik lees nu over Sigmund Freud en Hitler, uitgerekend rond de herdenking van tweede wereldoorlog..gek..
anyways.
wat nieuws?
oh, ik ben geschrokken van m'n eigen gedicht, ik vond em heel mooi..
had te niet verwacht..
ben zo lang droog geweest, droog in de zin van geen gedichten en ook weinig tekst..
nog meer nieuws:
ik neem nu elke ochtend echt tijd om met mijn hemelse Vader te praten..de bijbel te lezen en ik ben gelukkiger, vrijer, blijer..
ik zie gewoon hoe hij mij leidt, Zijn plan met mijn leven bevestigd..
Oh, ik houd van Hem..!!!
Hij is zooooo goed!!!
mijn God is prachtig..
ondoorgrondelijk!!
prachtige God ik zing, Prachtige God ik aanbid, prachtige God, ik heb u liefffff!!!!!!!! |
|
|
|
dingen die gebeuren
|
20 Augustus 2009 | 16:26:17
|
als er wat met je gebeurt, bepaal je hoe je ermee omgaat.
als het iets schandelijks is kan je doen alsof er geen vuiltje aan de lucht is. of je er verschrikkelijk voor schamen en ook nog huilen. soms is er iemand aan wie je verantwoording verschuldigt bent. doe je iets fout dan krijg je op je kop. je kan stil blijven terwijl de slagen op je neerstorten of tegenspreken of de schukd van je afschuiven.
maar ik vind het best als chefs zich niet zo erg aanstellen en hun mensen een break geven. niet zo perfect willen doen, een goede reputatie willen houden,geen schuld aanvaarden, ten koste van de "onderdanen".
niet leuk, helemaal niet leuk.
maar aan de andere kant moeten mensen beter met elkaar en met teleurstelling leren omgaan, dan is er minder onbegrip, minder leed.
dingen die gebeuren moet je leren verwerken, ook al doet het pijn, op een manier dat geen wonden achteblijven, niet bij jou en zoveel mogelijk niet bij een ander. bij dat laatste is het persoonlijk en kan je niet zoveel voor een ander doen(de verwerking) maar je kan bvb vergeven waar dat moet, oplossingen helpen bijdragen.. |
|
|
|
enthousiastme
|
19 Augustus 2009 | 21:59:20
|
maakt mij helemaal enthousiast,
doet mijn hart sneller kloppen
geeft mij kriebels in mijn buik
brengt mij stilletjes giechelen,
de grote vriend die Hij is,
de Vaderliefde die hij schenkt
en de arm waarin Hij mij houdt..
weten van God, lezen en horen van je Maker
wat een geschenk, Vriend, Genezer en Vader! |
|
|
|
|
|
